هر سال، براي حل مكعبی رنگي به اسم مكعب روبيك (Rubik's Cube) مسابقه ای جهاني برگزار مي شود و امسال بيست و ششمين سال برگزاری این مسابقه است. بد نیست بدانید که تاکنون بيليونها راه براي حل اين مكعب كشف شده است.

جايزه اين مسابقه براي نفر اول 19 هزار دلار است. حد نصاب جهاني براي حل آن هم با چشم بسته يك دقيقه و  58.32 ثانيه و با چشم باز 11.75  ثانيه بوده است.
 
هدف: يكرنگ كردن تمام سطح ديواره در هر طرف اين مكعب.
 برای اولين بار، در سال 1353، پروفسور انرو روبيك (Erno Rubik) از بلغارستان اين مكعب را اختراع كرد؛ اما از سال 1359 شهرت جهاني پيدا كرد و به اسم خودش يعني  Rubik معروف شد و در تاریخ جهان، با 300 ميليون مكعب فروخته شده، تاکنون پرفروش ترين هديه بوده است.

 اينترنت هم بشدت به جذب علاقه مندان به اين بازي كمك كرده است. اين هم وب سايت رسمي اين بازي:

http://www.rubiks.com

منبع : http://teletext.irib.ir/UserPages/tabid/55/ContentId/3533/Default.aspx

در یک سحرگاه سرد ماه ژانویه، مردی وارد ایستگاه متروی واشینگتن دی سی شد و شروع به نواختن ویلون کرد. این مرد در عرض ۴۵ دقیقه، شش قطعه از بهترین قطعات باخ را نواخت. از آن‌جا که شلوغ‌ترین ساعات صبح بود، هزاران نفر برای رفتن به سر کارهایشان به سمت مترو هجوم آورده بودند. سه دقیقه گذشته بود که مرد میانسالی متوجه نوازنده شد. از سرعت قدم‌هایش کاست و چند ثانیه‌ای توقف کرد، بعد با عجله به سمت مقصد خود براه افتاد. یک دقیقه بعد، ویلون‌زن اولین انعام خود را دریافت کرد. خانمی بی‌آنکه توقف کند یک اسکناس یک دلاری به درون کاسه‌اش انداخت و با عجله براه خود ادامه داد. چند دقیقه بعد، مردی در حالیکه گوش به موسیقی سپرده بود، به دیوار پشت‌ سر تکیه داد، ولی ناگهان نگاهی به ساعت خود انداخت و با عجله از صحنه دور شد، کسی که بیش از همه به ویلون زن توجه نشان داد، کودک سه ساله‌ای بود که مادرش با عجله و کشان کشان به‌همراه می‌برد. کودک یک لحظه ایستاد و به تماشای ویلون‌زن پرداخت، مادر محکم‌تر کشید و کودک در حالیکه همچنان نگاهش به ویلون‌زن بود، به‌همراه مادر براه افتاد، این صحنه، توسط چندین کودک دیگر نیز به همان ترتیب تکرار شد، و والدین‌شان بلا استثنا برای بردنشان به زور متوسل شدند.
در طول مدت ۴۵ دقیقه‌ای که ویلون‌زن می‌نواخت، تنها شش نفر، اندکی توقف کردند. بیست نفر انعام دادند، بی‌آنکه مکثی کرده باشند، و سی و دو دلار عاید ویلون‌زن شد. وقتیکه ویلون‌زن از نواختن دست کشید و سکوت بر همه جا حاکم شد، نه کسی متوجه شد. نه کسی تشویق کرد، ونه کسی او را شناخت.
هیچکس نمی‌دانست که این ویلون‌زن همان (جاشوا بل) یکی از بهترین موسیقیدانان جهان است، و نوازنده‌ی یکی از پیچیده‌ترین قطعات نوشته شده برای ویلون به ارزش سه ونیم میلیون دلار، می‌باشد.
جاشوا بل، دو روز قبل از نواختن در سالن مترو، در یکی از تاتر های شهر بوستون، برنامه‌ای اجرا کرده بود که تمام بلیط‌هایش پیش‌فروش شده بود، و قیمت متوسط هر بلیط یکصد دلار بود.
این یک داستان حقیقی است، نواختن جاشوا بل در ایستگاه مترو توسط واشینگتن‌ پست ترتیب داده شده بود، و بخشی از تحقیقات اجتماعی برای سنجش توان شناسایی، سلیقه و الوویت‌‌های مردم بود.

منبع : سارا شاهميري  سایت داخلی همکاران سیستم